Kopstation // Masterproef Roos De Buysscher

Ze lacht en zegt dat het komt omdat je nooit hebt geleerd om los te laten.
Het is zoals leren fietsen.
Eerst heb je zijwieltjes nodig en de hand van je vader die je rug ondersteunt.
Later zit de beweging van het trappen vast in je benen en laat je het nadenken achterwege.

Kopstation is een fictieve verhalenbundel over ongemak en de angst voor het verlies van wat ons dierbaar is.

Een vrouw wordt verliefd en verliest zichzelf in een obsessie.
Een vrouw sluit zich op in een zeeappartement met haar dementerende grootmoeder.
Een kind probeert om te gaan met de pijn van haar moeder.

Twee vrienden onderzoeken hoe ze deze verhalen op een podium kunnen brengen en laten zich meeslepen door het ritme van de jazzmuziek.

vertelling: @pjotrdurlet en Roos de Buysscher
zang: @nel.hadermann
trompet: @basmanderveld
saxofoon: @bolster_dk
contrabas: @toonrumen

Dankjewel aan @astridhaerens voor de begeleiding, de inspiratie, de verfijnde redactie en de verruimende blik.

Aan @blikfabriek voor het openstellen van jullie ruimte en de technische ondersteuning
&
aan alle ogen die hebben meegelezen.

foto’s: @toneverswijvel
grafische vormgeving: @quintenornelis